sullen mede c de hoecken tot E en F gelijck wesen. Nu is den hoeck tot E in den ∆ CAE recht. Daerom dan oock den hoeck tot F in den ∆ DBF een rechten hoeck zijn sal; en oversulcx DF op BF recht-hoeckig. Daer uyt wyders blijckt / nadien men door F maer eene rechte liny op BF recht-hoeckig trecken kan: dat dan het punt D nootwendich in deselve vallen moet. 't Welck voorgestelt was.

't Werck van 't 2de Voorval

Een anderen / nemende dat C in de rondts omtreck CE komt te vallen / wiens middel-punt zy G, soo zy door de punten A en G een rechte liny ghetrocken / eyndigende aen weder-syden in den omtreck in E en H; en door B haelende BF even – wydig met AE, so zy wyders gestelt/ dat CA tot DB zy / als AE tot BF ; en wederom CA tot DB, als AH tot BI: dan fal / als men om FI/ als middel-lijn/ een rondt beschrijft / het punt D in desselfs omtreck vallen.

't Bewijs van 't 2de Voorval.

Want getrocken hebbende CE, cH, als oock DF, dI, nadien / als vooren / de hoecken CAE en DBF gelijck zijn / en door 'twerck CA tot DB is / als AE tot BF, dat is /overandert d CA tot AE , als DB tot BF: so sullen oock e de hoecken tot C en D in de ∆ ken CAE en DBF gelijck wesen. Vorders / nadien / door 't werck / CA tot DB is / als AH tot BI, soo sal oock f overandert zijn CA tot AH als DB tot BI. Waer uyt dan volgt / dewijl dit de syden zijn der ∆ken CHA en DIB, die om de gelijcke hoecken CAH en DBI staen / dat oock de hoecken tot C en D in deselve ∆ken gelijck zijn. Nu dewijl de hoecken ECA en ACH vergadert of afgetrocken maecken den rechten hoeck ECH; en

de